Dziś, t. j. 30 lipca 2008 w godzinach rannych, w wieku 90 lat zmarł prof. Tadeusz Orłowski, wybitny taternik i alpinista, członek honorowy Polskiego Związku Alpinizmu.

Tadeusz Orłowski był wybitnym lekarzem specjalizującym się w nefrologii i transplantologii. Niemal do ostatnich dni życia był czynny — pracował nad przeszczepem trzustki. Od 1971 roku był członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk.

Taternictwo zaczął uprawiać w 1935. W latach 1938–1956 należał do czołowych polskich taterników i alpinistów. Był świetnym wspinaczem skalnym, do niego należą największe osiągnięcia w tatrzańskiej wspinaczce klasycznej w latach 1939–50. Najbardziej znana jest skrajnie trudna droga Orłowskiego na pn.-zach. ścianie Galerii Gankowej.


Ponadto Orłowski był autorem m. in. takich dróg, jak Żlebem Drege'a na Granaty, środkiem pn. ściany Żabiego Szczytu Wyżniego i pn.-wsch. ścianą Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego. Ponadto znane są jego „uklasycznienia” dróg, m.in. pd.-wsch. uskoku Zadniego Mnicha. W Alpach dokonał IV przejścia Filara Boccalattego na Mt. Blanc du Tacul i wschodniej ściany Aiguille du Grépon (obydwa przejścia w 1947 z Wawrzyńcem Żuławskim).

W latach 1939–45 Orłowski był członkiem zarządu konspiracyjnego Klubu Wysokogórskiego i redaktorem tajnego „Taternika”. Po wojnie również pracował organizacyjnie w Klubie Wysokogórskim.

Pogrzeb Tadeusza Orłowskiego odbędzie się w piątek 8 sierpnia 2008. Nabożeństwo żałobne rozpocznie się o godzinie 11:00 w kościele św. Karola Boromeusza na Powązkach, po czym nastąpi wyprowadzenie na Cmentarz Powązkowski (Stare Powązki).

Wersja do druku